Wyznania

Święty Augustyn (354–430) – jeden z Ojców Kościoła, filozof, teolog, początkowo wyznawał manicheizm, później był neoplatonikiem (pod wpływem pism Plotyna), by wreszcie pod wpływem kazań biskupa Ambrożego nawrócić się na chrześcijaństwo, w 387 roku został ochrzczony, a w 395 roku został już biskupem ostro zwalczającym wszelkie herezje – jest autorem wielu pism, z których bodaj najważniejsze jest ogromne Państwo Boże, najbardziej zaś osobistym są właśnie Wyznania. Jak pisze W. Tatarkiewicz: „Augustyn położył podwaliny pod nową chrześcijańską filozofię. Zerwał z klasyczną postawą Greków (...), jego postawa była introspekcyjna, a wola miała dlań pierwszeństwo przed rozumem. (...) Augustyn pojął Boga jako nieskończonego, a świat jako twór nadprzyrodzony i dzieło łaski.(...) Cała koncepcja filozoficzna Augustyna [co najlepiej widać właśnie w Wyznaniach] oparta była na większym zaufaniu do woli, wiary, miłości i łaski niż do rozumu i doświadczenia”.